Έκθεση με τίτλο "Απάντησις εις τον Διευθυντήν Σιδηροδρόμου Αϊδινίου" σχετικά με τα τρία σιδηροδρομικά δίκτυα στη ζώνη που κατέλαβε ο ελληνικός στρατός.
719.01.187 · χ.χ. · Ελληνική · machine-generated, not reviewed
Scan
Original text (diplomatic transcription)
OCR: passed checks · evren/qwen3-vl-30b
έμπολέμω ζώνη τό καθαρόν κέρδος δέν κατήλθεν πλέον τοῦ προπολεμικοῦ ή μόνον κατά Λ.᾽Αγγλ. 127,ήτοι κατά τό 1/5 περίπου.Τοῦτο δφείλεται α) εἰς τήν αύξησιν τῶν δαπανῶν.Τό τοιοῦτον παρουσιάζεται γενικῶς εἰς μπαντας τούς σιδηροδρόμους κατά μεταπολεμικήν περίοδον καί τήν παρουσιάζο μένην νῦν ἀναλογίαν εμπίσκομεν μικράν εἰσέτι ἀπέναντι τῶν μειωθέντων ἀποτελεσμάτων τῶν Εὐρωπαϊκῶν Σιδηροδρόμων. β) Εἰς τό ὅτι ἡ γραμμή Σωκίων δέν ἀπέδωκεν τά ἀ ὤφειλεν μεταφερομένης τῆς παραγωγῆς τῆς περιφερείας τοῦ Μαιάνδρου παρά τῶν ᾿Ιταλῶν ἀπ᾽εὐφείας δι᾽ αὐτοκινήτων εἰς ἤν Νέαν "Εφεσον πρός ἐξαγωγήν καί οὐχί εἰς τήν Σμύρνην. Τό αὐτό δύναται νά λεχθῇ καί διά τήν περιφέρειαν Βουλδούρ Σπάρτα Κατσιμπουλ ρλου καί δυτικῶς ὅπου ὅπό τῶν ᾿Ιταλῶν μετεφέροντο πρός ἐξαγωγήν τά προτ- όντα εἰς τήν ᾿Αττάλειαν. γ) ᾿Εξεταστέον κατά πόσον αἱ σημειούμεναι δαπάναι τῶν ἐτῶν 1919 καί 1920 εἶναι αἱ πραγματικῶς τοιαῦται τῆς τρεχούσης ἐκμεταλλεύσεως ἢ παρουσιάζονται ἐπηυξημέναι μέ συμπληρώσεις δαπανῶν ἀνανεώσεως, συντηρήσεως καί ἐπισκευῶν καί λοιπῶν κρατήσεων μή γενομένων κατά τήν περίοδον τῆς ὑπό τῶν Τούρκων κατοχῆς τοῦ Σιδηροδρόμου,ἀνερχομένου τῆ 31 Δεκεμβρίου 1921 τοῦ ποσοῦ κρατή σεων πρός ἀνανέωσιν τροχαίου ὑλικοῦ γραμμῆς κλ. εἰς Λ.᾽Αγγλ. 177.293 "Ας σημειώσωμεν ἐνταῦθα ὅτι ἐκ τοῦ ὁλικοῦ ποσοῦ εἰσπράξεων κατά τά ἔτη 1920 καί 1921 εἰς Λ.᾽Αγγλ. 1.028.444 αἱ Λ.᾽Αγγλ. 320.313 προέρχονται ώς ἐμφαίνεται ἐν ταῖς λογοδοσίαις, ἐξ ᾿Ελληνικῶν στρατιωτικῶν μεταφορῶν ὡς ἀληθῆς λαί ἐν ταῖς λογοδοσίαις ήτοι τό 1/3 τῶν θλων εἰσπράξεων. Δυνάμεθα δέ νά εἰπωμεν ἀσφαλῶς ὅτι αἱ εἰσπράξεις τοῦ 1922 προοιωνίζονται μεγαλείτεραι ὅσον ἀφορᾷ τουλάχιστον τάς ᾿Ελληνικάς στρατιωτικάς μεταφοράς. Τονίζομεν ἐπίσης ὅτι ἐνῷ ἡ σύμβασις τῆς ᾿Εταιρίας ἀναφέρει ὅτι αἱ στρατιωτικαί μεταφοραί δέον νά ὁπολογίζωνται εἰς τό 1/2 τοῦ κοινοῦ τιμολο γίου, καί οὐτω ἐλογίζετο διά τούς τούρκους, οἱ "Ελληνες ἐν τούτοις ὑπεχρεώ θησανμνά καταβάλωσι τά 75%. Εἰς τάς ᾿Ελληνικάς στρατιωτικάς ᾿Αρχάς ὑπεβάλλοντο συνεχῶς ὑπό τῆς ᾿Εταιρίας λ/σμοί πρός πληρωμήν διά τήν πέξον μικράν ζημίαν ἢ ἀφορμήν οὐχί βεβαίως ἄνευ τοῦ σχετικοῦ λίαν ἰκανοποιητικοῦ κέρδους διά τήν ᾿Εταιρίαν
Stamps and notes
- handwritten_note 9 top_center
- handwritten_note 9 top_center
- handwritten_note 8 top_left
- handwritten_note 9 top_left
- handwritten_note 9 top_right
Uncertain readings
- ὡς ἀληθῆς λαί uncertain reading of the handwritten text
- ἐν ταῖς λογοδοσίαις uncertain reading of the handwritten text
Demotic Greek
Not yet available.
Turkish
savaş bölgesinde bulunmasına rağmen net kârın savaş öncesine göre yalnızca İng[iliz] L[irası] 127, yani yaklaşık 1/5 oranında düştüğünü görüyoruz. Bunun sebepleri şunlardır:
a) Giderlerin artması. Bu durum savaş sonrası dönemde genel olarak bütün demiryollarında görülmektedir. Şimdi görülen oranı, Avrupa Demiryollarının azalmış sonuçları karşısında hâlâ küçük buluyoruz.
b) Söke hattının vermesi gerekeni vermemesi. Menderes bölgesinin ürünleri İtalyanlar tarafından İzmir'e (Smyrna) değil, ihraç edilmek üzere doğrudan otomobillerle Kuşadası'na (Nea Efesos) taşınıyordu. Aynı şey Burdur, Isparta, Keçiborlu bölgesi ve batısı için de söylenebilir. Bu bölgede ürünler İtalyanlar tarafından ihraç edilmek üzere Antalya'ya taşınıyordu.
c) 1919 ve 1920 yıllarında kaydedilen giderlerin cari işletmenin gerçek giderleri olup olmadığı incelenmelidir. Bu giderler, demiryolunun Türkler tarafından işgali döneminde yapılmamış yenileme, bakım ve onarım giderleri ve diğer karşılıklarla tamamlanarak artırılmış olarak gösterilmiş de olabilir. Nitekim 31 Aralık 1921 tarihinde çeker ve çekilir malzemenin, hattın vs. yenilenmesi için ayrılan karşılıkların tutarı İng[iliz] L[irası] 177.293'e ulaşmaktadır.
Burada belirtelim ki 1920 ve 1921 yıllarındaki İng[iliz] L[irası] 1.028.444 tutarındaki toplam tahsilattan İng[iliz] L[irası] 320.313'ü, raporlarda görüldüğü üzere, Yunan askerî taşımalarından gelmektedir. Bu, raporlarda da doğru olarak [belirtildiği gibi] toplam tahsilatın 1/3'üdür. Kesinlikle söyleyebiliriz ki 1922 tahsilatının, en azından Yunan askerî taşımaları bakımından, daha yüksek olacağı öngörülmektedir. Şunu da vurgularız: Şirketin sözleşmesi askerî taşımaların adi tarifenin 1/2'si üzerinden hesaplanması gerektiğini belirtmektedir ve Türkler için de böyle hesaplanıyordu. Buna rağmen Yunanlılar %75'ini ödemek zorunda bırakıldılar. Şirket, Yunan askerî Makamlarına en ufak bir zarar veya vesile için sürekli olarak ödeme hesapları sunuyordu. Elbette bunu, Şirket için son derece tatmin edici bir kâr sağlamadan yapmıyordu
English
Not yet available.