Επιστολή προς τον Ε.Βενιζέλο σχετικά με συνομιλίες με τον Ρουμάνο υπουργό των Εξωτερικών Τιτουλέσκου για το ζήτημα των στρατιωτικών υποχρεώσεων των χωρών του Τετραμερούς Συμφώνου ειδικά σε σενάρια γενικευμένης σύγκρουσης των Μ.Δυνάμεων με ισχυρό το ενδεχόμενο να συρθούν σε συμμετοχή η Ρουμανία ή η Γιουγκοσλαβία.

κατά τῶν συμμάχων μας, καί εἰς τήν Βουλγαρίαν νά μή διαταράξῃ τήν εἰρήνην εἰς τά Ελληνίκα. 'Ιπό τοιούτους ὅρους, μοῦ εἶπε ὁ Titulesco, μέ πραγματικόν πόνον, διατί ὁ Κος Βενιζέλος, ὁ ὁποῖος τόσον ἐνιαρδίως ἀπήντησε εἰς τό τηλεγράφημά μου, μέ τόν ὁποῖον ἀπό τόσα χρόνια εὐρίσκομαι εἰς τελείαν ψυχικήν ἐταφήν, εἰς τόν ὁποῖον δέν ἀπέκρυψα τόν ὑπτόβριον τήν πρόθεσιν μου νά ἐπιδιώξω τήν συνομολόγησιν ἐνός Βαλκανικοῦ Συμφώνου, μᾶς κατηγορεῖ ὅτι ἐδημιουργήσαμεν ἐπιχειρήσιν κατάστασιν; Τοῦ ἀπήντησα ὅτι δέν κατηγορεῖ αὐτόν, ἵτοι Σέρβον ἢ τόν Τούρκον, ἀλλά τόν "Ἑλληνα Ὑπουργόν, καί τοῦτο δέν δύναται νά τοῦ κακοφαίνεται. Αὐτός ἐνήργησε ὡς καλός Ρουμάνος, ἀλλά ὁ δικός μας ὁ Ὑπουργός δέν κατάλαβε ὅτι ἡμεῖς εὐρισκόμεθα ὑπό ἄλλους νεογραφικούς ὅρους. Εἰς παρατήρησιν του ὅτι εἰς τό Βελιγράδι παρεξηγήθηκε ὑποστηρίζοντας τήν Ἑλλάδα καί τήν ἀνάγκην νέας Ἑλληνοσερβιλής συμμαχίας ποῦ ἐπιτυγχάνεται ἀκριβῶς μέ τό Σύμφωνον, ὑπενθύμισα εἰς τόν Titulesco πως καί ὑπό ποίον πνεῦμα ἐπεγράφησαν παρ' ὑμῶν εἰς τά 1928 αἱ συμβάσεις μέ τήν Ρώμην καί μέ τό Βελιγράδιον, οὗτως εἶπεν ταυτοχρόνως, ὅπου καθιερώνεται πολιτική στενοῦς φιλίας μέ τό Βελιγράδιον χωρίς ὅμως ν' ἀνανεωθῇ ἡ ταλαιπωρία συμμαχία. Τέλος ὁ Titulesco μοῦ ὤμιλησε διά τό ἀνακοινωθέν τοῦ "Ἀγγλου Πρεσβευτοῦ ποῦ δέν ἀνταποκρίνεται εἰς τάς ὁδηγίας ποῦ ἔλαβε ὁ Πρέσβυς. Ὁ Titulesco μοῦ ἔδειξε ἀντίγραφα τῶν ὁδηγιῶν ποῦ ἐστάλησαν τήν 29 Ἰανουαρίου εἰς τόν "Ἀγγλον ἀπό τό Αονδρινον. Ὁ τά εἶχε λάβη ἀπό ἐμπιστευτικήν πηγήν. Εἰς δέ τόν "Ἀγγλον δέν εἶπε ὅτι ἔχει ἀντίγραφον, ἀλ' ὅτι τοῦ τάς ἐδιάβασαν καί ὅτι τάς ἐνθυμετταὶ καλῶς. Ἡ ἐρμύκλιος αὐτή, τοῦ ἐκοινοποιήθηκε καί εἰς τό Παρίσι καί εἰς τήν Ρώμην, λέγει, ἐάν ἐθυμοῦμαι καλῶς, ὅτι