Υπόμνημα του Γεωργίου Βολώτα προς τους υπουργό Εξωτερικών, Κ. Τσαλδάρη, και τον Σ. Βενιζέλο σχετικά με τον διορισμό Εργατικών Συμβουλίων στις Πρεσβείες της Ουάσιγκτον, του Λονδίνου και των Παρισίων.

’Εν ’Αθήναις τῇ 28 Μαΐου 1949 ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΞΩΧΩΤΑΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ & ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΝ ΤΑΥΘΑ ΥΠΟΜΝΗΜΑ Γεωργίου Βολώτα, ’Εκτελεστικοῦ Πανελληνίου Όμοσπονδίας Σιδηροδρομικῶν καί μέρους τῆς μεταβάσεως εἰς ’Αμερικὴν κατά τό 1946 Πενταμελοῦς ’Εργατικῆς ’Αποστολῆς. (Περί διορισμοῦ ’Εργατικῶν Συμβούλων εἰς τάς Πρεσβείας): 1/ Οὐάσιγκτων 2/ Λονδίνου 3/ Παρισίων”. Λαμβάνω τήν τιμήν νά θέσω ὑπό τήν κρίσιν ‘Ύμων τά κάτωθι:- ’Ανεξαρτήτωςτῶν εἰδικῶν συνθηκῶν αἱ ὁποῖαι μᾶς ἐπιβάλλουν νά εὔρι- σκώμεθα εἰς ἄμεσον καί συνεχῆ ἐπαφήν μέ τήν ’Αμερικὴν μέσῳ τῆς ἐν Οὐα- σιγκτῶνι Πρεσβείας μας, λόγοι γενικώτεροι ἐπιβάλλουν νά ἀσχοληθῶμεν μέ σύστημα καί πρόγραμμα καί νά παρακολουθήσωμεν ἐκ τοῦ σύνεγγυς τούς δύο ἵσχυρούς παράγοντας, ἥτοι:- 1/ Τόν φιλελληνισμόν τῆς ’Αμερικῆς καί ἴδι- αιτέρως τόν Ἐργατικόν κόσμον καί 2/ τόν Ἐλληνισμόν τῆς ’Αμερικῆς. Δέν διαφεύγει ἀπό τήν ἀντίληψιν οὔδενός, ὅτι ἡ μάχη ἐξακολουθεῖ με- ταφερθεῖσα ἀπό πολλοῦ εἰς τά πεδία τῆς προπαγανδιστικῆς δραστηριότητος τῆς ξένης κοινῆς γνώμης. Ὁ Ἐλληνισμός τῆς ’Αμερικῆς ἀποτελεῖ μίαν πελωρίαν Ἐθνικὴν δύναμιν τήν ὁποίαν δέν πρέπει νά ἀγνοήσωμεν. Οἱ Ἐλληνες τῆς ’Αμερικῆς ἔχουν ἐξελιχθῆ εἰς οἰκονομικούς παράγοντας μεγάλης ὀλχῆς ἐπηρεάζοντες τήν οἰ- κονομικήν, κοινωνικήν, ἐπιστημονικήν καί πολιτικήν ζωήν τῆς ’Αμερικῆς. Καί τό σοβαρότερον ὅτι ἡ λατρεία των πρός τήν Ἐλλάδα παραμένει ἀσβεστο- καί ὁ πόθος τωννά τήν συνδράμουν ἴσχυρός. ’Ὡσαῦτως καί οἱ ’Εργάται τῆς ’Αμερικῆς τούς ὁποίους ἐγνωρίσαμεν ἐκ τοῦ πλησίον δέν ὑστεροῦν εἰς τό κεφάλαιον αὐτό. Τό γεγονός ὅτι ἀμφότερα αἱ Ὀμοσπονδίαι Ἐργασίας, αἴτινες περι- λαμβάνουν Ι5 ἐκατομμύρια ἐργατῶν τῶν Ἑνωμένων Πολιτειῶν καί τοῦ Καναδᾶ εἶχον τό θάρρος πρό τριετίας νά καταγγείλουν δημοσίᾳ τήν Π.Σ.Ο. ὅτι εἶ- ναι ὄργανον τοῦ Διεθνοῦς Κομμουνισμοῦ, διότι ἀσκεῖ διά τῶν μελῶν της πεππτοφαλαγγισμόν, ἀποδεικνύει ὅτι πρῶτοι οἱ ἐργάται τῆς ’Αμερικῆς ἔχά- ραξαν τόν δρόμον, τόν ὁποῖον ἡφείλον νά ἀκολουθήσουν καί οἱ συνάδελφοί των ὅλων τῶν Δημοκρατικῶν Χωρῶν. Κατόπιν τοῦ ἱστορικοῦ διαγγέλματος τοῦ Προέδρου Τρούμαν, ἡ Ἐλλάς κατέστη τό κέντρον τοῦ ’Αμερικανικοῦ ἐνδιαφέροντος. Εἶναι ὅμως σκόπιμον ./.