Επιστολή του Δ. Κακλαμάνου προς τον Ε. Βενιζέλο σχετικά με την ώριμη, γενναία και πατριωτική αντίδραση του αγγλικού λαού στην επιλογή της αγγλικής κυβέρνησης να εγκαταλείψει τη χρυσή ισοτιμία και να υποτιμηθεί η λίρα.

κ. Βενιζέλου, κατά τήν μετάδοσίν συνέντευξίν του, ή σταθερότης τοῦ Ἀγγλικοῦ νομίσματος ἀποτελεῖ, ἄν ὄχι ἄλως ἀπροσδόκητον, ἄλλα καὶ ὄχι τόσον ταχέως ἐλπισθέν φαινόμενον διά τήν Ἀγγλικήν Κυβέρνησιν. Ὁ κ. Μακκένα εἶχε προείπῃ εἰς τόν κ. Τζών Σιμόν, ὅταν ἡ Ἀγγλία ἐγκατέλειψε τήν χρυσήν ἰσοτιμίαν, ὅτι κατ᾽ἀρχάς ἡ λίρα θά ὑκετίματο ραγδέως, ἄλλα ταχέως θά ἐστεροῦντο περίκου εἰς τήν τιμήν τήν ὑποκοίαν εὑρίσκεται σήμερον. Καί ὅς χαρακτηριστικῶς εἶπεν ὅ Ὑπουργός τῆς Βρετανίας, εἰσῆλθεν πλέον αὔτη εἰς τόν κύκλον τῆς «εὐσταθοῦς ζοροποίας».- Ἡ τοιαύτη ἀντοχή καὶ δύναμις τῆς Ἀγγλικῆς ἀγορᾶς ὁφείλεται βεβαίως καί εἰς λόγους βαθυτέρους, λόγους ἀκρῆς καί ἀπεράντων ἀποθεράτων ἄλλα ὄχι ὁλίγων καί εἰς τόν ψυχολογικόν καράγοντα, τόν ὁποῖον ἀπετέλεσεν ἡ ἀκαμπτος ἐμπιστοσύνη τοῦ Ἀγγλικοῦ λαοῦ εἰς τήν οἰκονομικήν αὐτοῦ δύναμιν, ὅς καί τό ἀπό τῆς ἀρχῆς τῆς ἀποχώρησες κρίσεως ἐπιδειχθέν γενικῶς κνεῦμα αὐταπαρνήσεως καί αὐτοθυσίας. Ἡ καταιγίς τοῦ Σεπτεμβρίου δέν ἐκλόνισεν οὔδ᾽ἐπὶ στιγμήν τήν ἀκόλουθον τῶν Ἀγγλων πεποίθησιν εἰς τήν οἰκονομικήν τῆς χώρας εὐρωστίαν καί τό ἀκρόβαλητον τῆς οἰκονομικῆς αὐτῶν θέσεως, ἐνῷ ἡ λήξις τῆς προθεσμίας τοῦ φόρου εἰσοδήματος βλία τήν ἀρχήν τοῦ ἔτους προεκάλει τό ὁπάνιον φαινόμενον συρροής τῶν φορολογουμένων εἰς τάς θυραίδας τῶν δημοσίων εἰσπρακτόρων καί τόν δικλασιασμόν τῶν ἐκ τοῦ πόρου τοῦτου τῶν εἰσφράξεων, ἐν σχέσει πρός τό περυσινόν ἔτος. Ἐκ ἄλλου οὖ Ἀγγλοι οὐτινες ματά χιλιάδας ἀνεχώρουν τόν χειμῶνα διά τό εὐτραῆς κλίμα τῆς Νοτίου Ἑλλάδος, ἀμόρη καί οὐ διά λόγους ὑγείας ἔχοντες ἀνάγκην τῆς διαμονῆς ταύτης ἡγουμένου τοῦ ἀκερογδοτμοντοῦτου Δουκός του Λοννιατ ἐκ συστήματος καί ὅς ἐκ συνθήματος ἀπέκλειαν πᾶσαν ἰδέαν ἀναχωρήσεως ἐκ τῆς πατρίδος των, τά δέ ἡπειρωτικά τραῦμα, τά ὁποῖα κατά τήν ἐποχήν ταύτην ἦαν πλήρη ἐκιβατῶν διά τάς ἐνας εὐκραεστέρας χώρας, ἀναχωροῦσιν οχεδόν ἐντελῶς καί σήμερον, ἐνῷ αἱ παράλιαι καί θερμότεραι πολεῖς τῆς Μεσημβρινῆς Ἰταλίας εἶναι πλήρεις ἀπό τοὺς μεταβαίνοντας νά διαχειράσωσιν ἐκεῖ Ἀγγλους.